| Şehir | İstanbul |
| İmsak | 03:03 |
| Sabah | 03:25 |
| Güneş | 05:25 |
| İşrak | 06:18 |
| Dahve-i Kübrâ | 11:55 |
| Kerahet | 12:54 |
| Öğle | 13:17 |
| İkindi | 17:18 |
| Asr-ı Sani | 18:32 |
| İsfirâr-ı Şems | 20:04 |
| Akşam | 20:48 |
| İştibâk-i Nücûm | 21:52 |
| Yatsı | 22:49 |
| İşâ-i Sânî | 23:09 |
| Geceyarısı | 23:55 |
| Teheccüd | 00:58 |
| Seher | 02:00 |
| Kıble | 12:26 |
6 MUHARREM 1448
Ana-babasının birine veya ikisine kavuşup da, onların rızâlarını almayanlara yazıklar olsun! Hadîs-i şerîf
Güneş, Yengeç Burcu’nda - Dünya Güneş Günü - Babalar Günü Zonguldak (1920) ve Adapazarı’nın (1921) kurtuluşları
Erkek: Rıza - Kız: Afife - Yemek: Şehriye çorbası, Terbiyeli köfte, Pilav, Ayran.
Küçük kız, annesiyle yürürken birden durdu. Yağmur damlacıklarıyla ıslanan gözlüğünü çıkartarak baktığı şey, babasıyla bisiklette giden bir başka kız çocuğuydu. Bisikletteki kız, düşmemek için babasına sıkı sıkı sarılmış ve soğuktan pembeleşen yanaklarını, onun sırtına dayamıştı. Adamın ara sıra yana dönerek söylediği sözler, küçük kızı kıkır kıkır güldürüyordu. Kaldırımdaki kız, bisikletin arkasından bakarken; annesi durumu fark edip kızına sordu:
- Baban, günde 10 dakikasını ayırıp, seni okula bırakıyor, dedi. Hem de mercedes arabasıyla. İstersen seni bisikletle götürsün ha, ne dersin?
Küçük kız, buğulanan gözlerini annesinden saklarken şöyle karşılık verdi:
- Çok isterdim anne. Belki de böylelikle, babama sarılırdım.
ŞİİR....... BABACIĞIM
Cüneyd Suavi (Hayatın İçinden)
Evimizin direğisin,
Gözümüzün bebeğisin,
Ne sevimli, ne iyisin,
Benim canım babacığım.
Akşamları sen gelince,
Kapılırız hep sevince,
Gündüz olur bize gece,
Benim canım babacığım.
Biz güleriz sen gülersen,
Zevkle yeriz sen de yersen,
Hep dinleriz sen ne dersen,
Benim canım babacığım.
Bazen acı bazen hüzün,
Keder dolmuş yine yüzün.
Ayrılmaz üstünden gözüm,
Benim canım babacığım.
DÜNKÜ CEVAP
